Δ’ Κυριακή των Νηστειών, Ιωάννου συγγραφέως της Κλίμακος

Χοροστατούντος και κηρύττοντος τον θείον Λόγον του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου. Ο Θεοφιλέστατος έκανε ιδιαίτερη μνεία στο Δοξαστικόν των αίνων,

“Δεῦτε ἐργασώμεθα ἐν τῷ μυστικῷ ἀμπελῶνι καρποὺς μετανοίας, ἐν τούτῳ ποιούμενοι οὐκ ἐν βρώμασι καὶ πόμασι κοπιῶντες, ἀλλ’ ἐν προσευχαῖς καὶ νηστείαις τάς ἀρετὰς κατορθοῦντες, τούτοις ἀρεσκόμενος, ὁ Κύριος τοῦ ἔργου δηνάριον παρέχει δι οὗ ψυχὰς λυτροῦται, χρέους ἁμαρτίας, ὁ μόνος πολυέλεος”.

Στο τέλος της θείας Λειτουργίας προέστη του του Εξαμήνου Μνημοσύνου του αειμνήστου Προέδρου της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Παναγίας Φανερωμένης Νίκου Λακκούφη.

“Ζητᾶμε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ θυμηθεῖ αὐτοὺς [τοὺς κεκοιμημένους] ποὺ καὶ ‘μεῖς θυμόμαστε καὶ τοὺς θυμόμαστε ἀκριβῶς γιατὶ τοὺς ἀγαπᾶμε.

Προσευχόμενοι γι’ αὐτοὺς τοὺς συναντᾶμε “ἐν Χριστῷ” ὁ ὁποῖος “Ἀγάπη ἐστι” καὶ ποὺ – ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶναι Ἀγάπη- ξεπερνάει τὸν θάνατο ποὺ εἶναι ἡ τελικὴ νίκη τοῦ χωρισμοῦ καὶ τῆς ἔλλειψης τῆς ἀγάπης.

Μέσα στὸν Χριστὸ δὲν ὑπάρχουν ζωντανοὶ καὶ πεθαμένοι γιατὶ ὅλοι εἶναι “ζῶντες ἐν Αὐτῷ”. Αὐτὸς εἶναι ἡ Ζωὴ καὶ αὐτὴ ἡ Ζωὴ εἶναι τὸ φῶς τοῦ ἀνθρώπου. Ἀγαπώντας τὸν Χριστὸ ἀγαπᾶμε ὅλους ἐκείνους ποὺ βρίσκονται ἐν Αὐτῷ. Ἀγαπώντας αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἐν Αὐτῷ, ἀγαπᾶμε τὸν Χριστό”.

π. Ἀλέξανδρος Shmemann, Μεγάλη Σαρακοστή. Πορεία πρὸς τὸ Πάσχα